Piotr Bednarski, poezja, wiersze, kołobrzeski, KołobrzegFilozoficznie
Piotr Bednarski

porzuciliśmy Boga wierząc że nasze
szczęście jaskrawsze się stanie
pogłębi się wolność
wszelkie kraty znikną
na opak wyszło
szamocąc się zagubiliśmy serce
w zgiełku i wrzasku

przywykliśmy żyć bez Boga
nadzieję złożyliśmy
ziarnko do ziarnka
a tu nagle przywołuje ziemia
trwożliwa myśl się otwiera
co zostanie gdy robaki
spełnią powinność?

nauka mówi:
wszechświat jest bez początku i końca
dodaj: energia nie ginie
prawo stanowi
każdemu co jego

Comments

comments